Excursie of direct naar Glen Nevis?
Wanneer we opstaan, blijkt dat de toppen die we willen doen volledig in de wolken zitten. De ene kant is volledig zwaar bewolkt, de andere kant is licht bewolkt. Dit bleek de kant te zijn richting Glen Nevis. We bekijken de kaart en de route en besluiten dan maar richting Glen Nevis te gaan en de excursie te skippen. Hier zou een duidelijk pad tot boven zijn en na een kleine afdaling kan je kiezen of je verder langs de graat gaat of verder afdaalt naar de vallei toe.

Mamores (Foto: Fred Schoeters ©)

Op naar de toppen van de Mamores
Na snel onze rugzak ingepakt te hebben vertrekken we. Het eerste stuk loopt gelijk met de WHW dat een leuke en aangename klim is door een bos. De uitzichten hier zijn ook al knap. Na een tijdje bereiken we het padje dat we moeten volgen voor de HHW. Het is een steile klim langs de linkerkant van een riviertje, maar het pad is duidelijk en makkelijk te volgen. Ongeveer halverwege de klim moet het riviertje overgestoken worden en volgens het boek zou dit op een onduidelijke plaats zijn, ongeveer zo’n tweehonderd meter voorbij een grote rotsblok. In praktijk was deze plaats overduidelijk te vinden. Wel was het eventjes zoeken toen we deze waren overgestoken. We hadden de neiging om meer dwars van de rivier te klimmen, maar het is gewoon de rivier volgen en al na een tien meter zie je terug een pad. Hierlangs blijf je klimmen tot je de kam bereikt. Hier heb je een gewoonweg fantastisch uitzicht waar je van kan blijven genieten.

Na een korte lunch klimmen we verder naar de top. Deze is niet ver meer en gaat over een pad met veel rotsblokken

Stob Ban
Al gauw bereiken we de top en het is duidelijk veel bewolking langs onze linkerkant en er staat ook een koud windje. We weten nog altijd niet of we verdergaan of zullen afdalen. We hebben beide veel goesting om door te gaan, maar de bewolking maakt ons ongerust. We zullen dan ook beslissen op het laatste moment.

We dalen af naar de col, zo’n tweehonderd meter lager, waar een klein loch ligt. Doordat we zo gefixeerd zijn op de route merken we niet dat de wolken snel aan het zakken zijn. Wanneer we tot op de col zijn afgedaald, merken we dat de toppen vanwaar we kwamen en waar we naartoe moeten volledig in de wolken zitten. Zelf zitten we in de onderste laag ervan. Hieruit blijkt dus inderdaad dat het weer snel kan omslaan. Omdat we er geen beterschap in zien, besluiten we om af te dalen naar de vallei en beneden via het bos naar Glen Nevis te gaan. Na een half uurtje is het terug omgeslagen en is het zelfs heel zonnig geworden, waardoor we spijt hebben van dat we aan het afdalen zijn.

De afdaling zelf is langs een duidelijk pad en we komen regelmatig dagjesmensen tegen, net zoals tijdens de beklimming.

Door Glen Nevis
Als we eindelijk beneden zijn aangekomen, zouden we door het bos naar de jeugdherberg gaan. Spijtig genoeg is dit bos afgesloten omdat er kapwerken bezig zijn. Omdat het zondag is en ze dan toch niet zullen werken, doen we het toch. We klimmen over het hek en twee kilometer verder komen we inderdaad aan de werken aan, waar alle machines stilstaan. Heel het stuk door het bos is eigenlijk redelijk saai en we zijn blij dat we na anderhalf uur dan ook eindelijk uit het bos zijn. Een beetje verder is er een camping waar we dan voor twee dagen zullen blijven omdat we morgen de Ben Nevis zullen doen. We zien duidelijk het ‘toeristenpad’ lopen en daar zijn echt wel verschrikkelijk veel mensen op. We besluiten om in ieder geval via de Carn Mor Dearg de Ben Nevis te doen.

Het weerbericht voorspelt in ieder geval niet veel goeds: regenbuien en kans op onweer. We besluiten om het toch te proberen en dan wel de receptie onze route te laten weten.

Naar het volgende deel: Dag 9: Ben Nevis (HHW)...