Over het toeristenpad naar Lochain Meall an t'Suidhe
Als we opstaan, merken we dat het weer nog niet zo slecht is. Het eerste stuk is tot aan het Lochain Meall an t'Suidhe gelijklopend. Tegen een verschrikkelijk snel tempo halen we vele mensen in en na een uur scheiden onze wegen. Het pad tot nu toe doet de naam ‘toeristenpad’ wel eer aan.

Glen Allt a' Mhuillin
Wij dalen een stuk af tot we beneden aan de rivier aankomen. De afdaling is weer door ongebaand terrein, maar gaat nog vlot. De rivier staat hoog en stroomt hevig en het zoeken naar een geschikte plaats, maar beiden bereiken de overkant zonder al te veel problemen. Van hieruit moeten we klimmen naar de rug en volgens het boek zullen onze kuiten de klim voelen. Als we die bekijken, valt die wel mee, maar eens we bezig zijn wordt het ook ons duidelijk wat het boek bedoelt met ‘dat we blij zullen zijn effectief op de kam aangekomen te zijn na meerdere keren gedacht te hebben dat we er al zijn’.

Carn Mór Dearg (Foto: Fred Schoeters ©)

Carn Mór Dearg
Het is een zware en steile klim, maar de richting is uiteindelijk wel duidelijk. Een zestal keren denken we er te zijn, maar iedere keer moeten we inderdaad een stuk verder. Halfweg pauzeren we eventjes aan een zalig verfrissend riviertje en na een klein knabbeltje klimmen we verder. Op het einde moeten we over een boulderveldje met losse rotsen tot op de graat. Van hieruit volgen we de graat en passeren we snel de Carn Beag Dearg. Wat verder ligt de tweede, de Carn Dearg Meadhonach en de derde, de Carn Mor Dearg. Eens we op de graat zijn is het helemaal niet zo moeilijk meer en er loopt zelfs een klein padje. Langs deze kant hebben we een prachtig zicht op de Ben Nevis. Dit is inderdaad de mooiste kant en als je het toeristenpad volgt, moet je dit spijtig genoeg missen.

De Ben Nevis noordwand gezien vanaf de Carn Mór Dearg (Foto: Fred Schoeters ©)

Carn Mór Dearg Arête
Na de derde top moeten we een beetje afdalen tot we op de arête komen. We weten niet goed wat er ons te wachten staat, want het boek zei dat het tot twee uur kan duren voordat we de arête door zijn en dat het de langste, smalste en spectaculairste graat van de HHW is.

Carn Mór Dearg Arête (Foto: Fred Schoeters ©)

Het is echt adembenemend om er over te gaan. Het is niet meer stappen, het is meer klauteren, met stukken waar je nog kan wandelen. Het gemakkelijkste is meestal om zo hoog mogelijk te blijven, maar soms moet je eventjes afdalen. Uiteindelijk is het wel duidelijk, maar ik kan mij voorstellen dat mensen met hoogtevrees dit een minder aangenaam stuk vinden dan ik. Ik vond dit één van de stukken waar ik het meeste van heb genoten.

Na een uur bereiken we de plaats waar je kan rappelen (abseilen) naar Coire Leis. Hier kan je even op adem komen en terugkijken vanwaar je komt. Dit geeft een prachtig uitzicht op de laatste top en de arête.

Terugblik op de Carn Mór Dearg Arête (Foto: Fred Schoeters ©)

Ben Nevis
Hier aangekomen is het nog driehonderd meter klimmen over kleine rotsen tot aan de top van de Ben Nevis. Er is aan de rechterkant wel een klein soort pad waar je meestal over kan. Na iets minder dan een uurtje bereiken we voldaan de top van de Ben Nevis. Onze verbazing was groot als we zien dat de top nog volledig onder een pak sneeuw ligt. We fronsen onze wenkbrauwen dan ook als we onverantwoorde mensen zien op sandalen en sportschoenen. We hadden een zalig uitzicht op de top. Het was wel bewolkt, maar we zaten er niet in. Verschillende toppen komen ons wel bekend voor en we proberen te zien welke toppen dewelke zijn. Als we willen afdalen, zien we nog juist enkele klimmers in alpiene stijl langs de ruwe achterkant aankomen.
Meer over de Ben Nevis...

De afdaling gebeurt langs het toeristenpad. Het is echt een saai pad waar we verschillende tragere mensen inhalen. Na een dik anderhalf uur komen we via een shortcut beneden aan het loch aan, waar we eerder op de dag zijn gepasseerd. We zijn blij dat we niet langs deze weg geklommen hebben, want het is een immens saaie route met veel te veel volk.

In het dal
Als we terug op de camping aangekomen zijn zien we dat we er juist geen acht uur over hebben gedaan. We hebben een heel goed gevoel en zijn blij dat we onze vakantie op deze manier hebben kunnen afsluiten.

’s Avonds begint het dan ook nog eens te regenen. Dit zal zo blijven tot de volgende middag.

Naar het volgende deel: Glasgow & Tips...