Mountain Walk
Chris Townsend is buitensporter van beroep. Hij schrijft onder andere voor het buitensportmagazine The Great Outdoor (TGO) waarin hij veel materiaaltesten behandeld. Hij heeft al meerdere lange afstandstochten gemaakt en beschreven, onder andere in Noord-Amerika (een tocht over de continental divide) Hij werkt ook als skileraar en ski-toerleider. Door een opmerking in een krantenartikel raakt hij geïnspireerd om een tocht te ondernemen die niet alleen over alle Munros gaat, zoals dit door Hamish Brown (en na hem vele anderen) is gedaan, maar ook alle Tops mee te nemen. Hiermee omzeilt hij in één klap de discussie over de juistheid van de 'Lijst', waarom er zeven Munros zitten in de South Glenshielridge en maar één in Beinn Eighe. (De tocht vindt plaats een jaar vóór de 'Revision'). Townsend gebruikte een fiets om de lange afstanden tussen de Munros af te leggen, van en naar de eilanden wordt een veerboot gebruikt. Daarnaast kreeg hij ondersteuning in de vorm van proviand aanlevering, en transport van de fiets waar deze niet gebruikt wordt. Tussendoor moet er af en toe nog een dag gewerkt worden, en worden er verschillende materiaaltesten gedaan.

Praktisch
Chris Townsend heeft na de tocht een boek geschreven, naar aanleiding van de notities die onderweg gemaakt werden. De opsomming van de toppen die bedwongen worden, is de rode draad van het boek. De stijl is hiermee in het algemeen nogal feitelijk, je kunt merken dat Townsend gewend is met name praktische teksten te schrijven. Slechts hier en daar komt duidelijkheid in de emotionele betrokkenheid tijdens de tocht, zoals de regelmatig terugkerende betogen met betrekking tot het deermanagement.

Herkenning
Door de schrijfstijl inspireert het boek naar mijn gevoel geen aspirant-hillwalkers in de zin van: dat ga ik ook doen, daarvoor ontbreekt de emotie. Wat het boek met name interessant maakt om te lezen, is de herkenning. De mist, dagenlang in natte boots rondlopen, half augustus horendol worden van de midges, en dan inééns weer die schitterende zonsondergang waardoor je dat allemaal weer vergeet. Townsend slaagt er heel aardig in om de alledaagse praktijk van hillwalking in de Highlands te beschrijven. Bovendien is het een hele troost om te lezen dat óók de meest doorgewinterde hillwalkers wel eens vergeten op hun kompas te kijken, en kilometers de verkeerde kant oplopen voordat ze daar achter komen.

Conclusie
Een feest van herkenning ligt verborgen tussen de regels, die een droge opsomming geven van de 118 dagen durende tocht.

Datum: juni 2007

Uitgeverij: Mainstream Publishing Company ltd
ISBN-nummer: 184018 727 1
Engelstalig
£ 9.99