Drukke normaalroute
De meest gebruikelijke route naar de top van de Ben Nevis is het 'toeristenpad'. De route wordt in de zomermaanden druk bewandeld. De 'Ben' is Schotlands en Groot-Brittanniës hoogste berg en dat vormt een uitdaging voor velen deze te beklimmen. Laat je echter niet misleiden, de Ben is geen makkie. In 4 uur naar boven lopen en in 3 uur naar beneden is een nette tijd (zonder pauzes!). Veel mensen doen er veel langer over, of haken af.

Alternatief
Helaas, helaas blijft de echte grandeur van de Ben Nevis verscholen voor de toeristpad-wandelaar. De klassieke overschreiding van de Carn Mor Dearg en de Ben Nevis is het alternatief.
Overschrijding van de Carn Mor Dearg en de Ben Nevis...

Route
De 'normaalroute' begint in Glen Nevis zowel vanaf Achintee als bij het bruggetje over de rivier bij de camping/jeugdherberg. Beide routes komen kort daarna samen. Totaan de pas tussen de Ben Nevis en Meall an t-Suidhe is er een zeer goed pad, deels met plaveisel van vlakke stenen tegen de erosie.

Op de pas maakt het pad een bocht en loop je op de flank van de Ben zelf. Na het passeren van de Red Burn (burn = beek) gaat het pad in ruime zig-zag bogen naar het top-plateau. Op het top-plateau wordt het pad vager. Het voert door een veld van stenen en keien. Op het top-plateau ligt het hele jaar sneeuw. Als er veel sneeuw ligt (voorjaar), is het pad niet altijd even goed te vinden. Maar je ziet dan de sporen lopen.

Op de top staan diverse cairns, steenmannetjes. Ook is er een schuilhut. Deze staat (in de zomer) op een verhoging. Achter de schuilhut liggen de restanten van de meterologische observatorium van de eind 19e eeuw. Als je geluk hebt, heb je een fantastisch uitzicht vanaf de top: de pieken van Glen Coe in het zuiden, de Mamores in het westen, de Carn Mor Dearg, Aonach Mor (skiegebied) en Aonach Beag in het oosten.

De afdaling
Het vlakke top-plateau wordt omgeven door steile afgronden. In de eerste plaats is er de steile noordoostwand. Aan de west- en zuidzijde zijn er bergflanken die afgewisseld worden met korte rotswanden. Het toeristenpad ligt precies tussen deze steile afgronden in. de positie van het pad en de steile afgronden is goed aangegeven in onderstaande kaart van Harvey Maps

Het pad is op de top, met zijn grote keien en sneeuwvelden, niet altijd even goed te vinden bij slecht weer. Mist, harde wind en regen maakt het oriënteren lastig en de afgronden verraderlijk. Het is dan ook zaak om de juiste kompaskoers aan te houden bij de afdaling. Ook klimmers zijn notoir, om in het donker en vermoeid van een klimpartij, hier de mist in te gaan.

Kaart van Harvey Maps © met de juiste kompaskoersen vanaf de top

Vanaf de grootste cairn op de top -dat is het stenenverhoging met daarop een kleine betonnen pilaar- is het 150 meter lopen in een kompasrichting van 231 graden. Daarna moet je 282 graden aanhouden en kom je als vanzelf op het pad uit. Kijk van tevoren hoeveel normale voetstappen van jou er in deze 150 meter gaan, om het juiste aantal stappen aan te houden tot de knik.

Lopend in de goede afdaalrichting zal je precies uit te komen op het zigzaggende pad, dat keivrij gemaakt is.

Weer & omstandigheden
Standaard is het op de top zo'n 10 tot 14 graden kouder, dan in het dal. Door de nabijheid van de Atlantische Oceaan staat er op de top veelal een stevige wind. In combinatie met vocht levert dat een nog lagere gevoelstemperatuur op. Tenzij het weer absoluut mooi en stabiel is, moet je er op voorbereid zijn dat het weer zeer snel kan veranderen. In alle jaargetijden kan het sneeuwen op de top!

Echt winterse condities komen voor van oktober tot mei. Van november tot en mei half mei is de gehele berg -ook deze wandelroute!- het terrein van alpinisten en moet je in ieder geval stijgijzers en pickel meenemen.

Voorbereiding & Uitrusting
Bekijk van te voren goed de kaart. De bergsportwinkels in Fort William verkopen geplastificeerde topografische kaarten van de top op schaal 1:10.000. In de bergsportwinkels tref je ook een gedetailleerde weersverwachting aan. Realiseer je de omstandigheden op de top van de berg qua wind en temperatuur. Als de voorspelling niet al te gunstig is en (of) de dag kort is, doe je er goed aan de kompaskoers voor de afdaling reeds in te stellen.

Ga goed gepakt op stap. Bergschoenen zijn absoluut noodzakelijk. Mensen op gympen komen veelal niet verder dan Meall an t-Suidhe ('half way loch'). Daarna beginnen de keien en de sneeuw. Regen- en warme kleding zijn een must. Laat je niet leiden door wat je allemaal omhoog ziet lopen. De vraag is of ze boven komen en (belangrijker) hoe weer naar beneden. Neem proviand en drinken mee. Naast je kaart en kompas heb je de kennis, kunde en vaardigheid om te nauwkeurig te oriënteren in mistige condities en moeilijke omstandigheden.

Tips

	Ga in de hoog-zomer vroeg op stap. Als je voor 8.00 uur vertrekt, ben je voor de grote groep uit.
	Mocht je de vaardigheid hebben: neem de overschrijding van de Carn Mor Dearg & de Ben Nevis en daal af over het toeristenpad.