Cairngorms
De Cairngorms (of Cairngorm Mountains) in de Schotse Hooglanden heeft een uniek karakter. Het bergmassief bestaat uit een groot granieten plateau met diepe corries en oude bossen op de lagere flanken. Het klimaat, landschap en ecologische omstandigheden zijn op het, door stormen geteisterde, plateau te vergelijken met die in het Noordpoolgebied. Je vindt hier subarctische en alpine flora en fauna. Het is een kenmerkloze steenwoestijn, met de grootste groep aan bergtoppen in Schotland. Vier van deze bergtoppen liggen boven de 4000 voet (1220 meter). Alleen de Ben Nevis is hoger dan de toppen van de Cairngorms.

De Cairngorms zijn inmiddels een nationaal park geworden, het tweede nationale park in Schotland. Het park omvat een groot gebied, met grote oppervlakten aan natuurlijke terrein, maar ook dorpen en wegen. Door de status van een nationaal park is de richting van de toekomstige ontwikkeling veilig gesteld ten behoeve van natuurbehoud en het culturele erfgoed.
Caringorms Online...

Coire an Lochan en Coire an t-Sneachda Bron: http://www.gla.ac.uk/medicalgenetics/gallery.htm

Voor bergwandelaars die het plateau oversteken is het goed kunnen navigeren van groot belang. In mist en bij sneeuw moet kaart en kompas constant gebruikt worden. In dergelijke gevallen zul je soms je stappen moeten uittellen om de volgende steenman van een bergtop te kunnen bereiken. Een GPS maakt het navigeren een stuk eenvoudiger. Van belang is ook altijd goede kleding en materialen bij je te hebben en de weervoorspelling te raadplegen. Met een storm op het plateau kun je, ook in de zomer, gevoelstemperaturen beneden nul ervaren.

Glen Feshie (Foto: Douglas Wilcox ©)

Telefoneren met je GSM is niet mogelijk in de Cairngorms, zodra je wat verder verwijderd bent van de bewoonde wereld.

Monadh Ruadh of Grampians?
De naam Cairngorms is afgeleid van één van de hier voorkomende bergtoppen, de Cairn Gorm (1245 m), het betekent 'blauwe rotstoppen'. Mocht deze kleuraanduiding al opgaan, dan is het alleen voor de Cairn Gorm zelf. De gehele streek heette vroeger namelijk Monadh Ruadh en het Gaelic ‘ruadh’ betekent rood. ‘Monadh' vind je terug in de naam van bergmassieven waarin veel plateaus voorkomen. Op veel kaarten en buitenlandse reisgidsen wordt deze regio ook wel aangegeven met Grampians. Schotten gebruiken deze benaming echter niet en spreken eerder van Central en Southern Cairngorms.

Begrenzing
Er is geen exacte grens van de Cairngorms aan te geven, omdat de diverse bronnen die ergens anders leggen. Globaal kun je zeggen dat de westgrens wordt gevormd door de River Spey en de noordoostelijke grens is de River Avon. De zuidoostelijke grens loopt via Loch Muick, net ten oosten van Lochnagar, via Glen Clova en Glen Shee naar Pitlochry (Angus Glens). Via Glen Garry komen we dan weer uit bij de River Spey. De River Dee ontspring nabij de Lairig Ghru de bergpas, in het hart van de Cairngorms. Het gebied ten oosten hiervan wordt ook wel 'Dee side' genoemd. Met de naam 'Cairngorms' wordt soms ook alleen het centrale deel bedoeld, rondom de bergtoppen Cairn Gorm, Ben Macdhui en de bergpas Lairig Ghru.

In het totale gebied liggen een kleine 50 Munros, bergtoppen boven de 3000 voet (914 meter).

Wegen
De Cairngorms worden omcirkeld door wegen. In het westen is de grens het dal van de River Spey, met daarin de A9 van Perth naar Inverness. In het noordoosten loopt de A939 van Grantown-on-Spey naar Dee Side. Langs de River Dee kun je via Glen Shee (A93) weer op de A9 komen. Vanuit deze ‘ringweg’ kun je slechts op twee plaatsen met de auto het gebied inrijden. De in het zuidoosten gelegen Angus Glens -Glen Isla, Glen Clova en Glen Esk- zijn vanaf de B951 (Glen Shee - Kirriemuir) en de A90 (Dundee - Aberdeen) te bereiken.

Deeside/Vanuit Braemar
Aan de oostzijde kun je in Braemar een tien kilometer lange weg afrijden naar de Linn of Dee. Vanaf hier is het echter nog twintig kilometer lopen naar de centrale toppen en de Lairig Ghru bergpas. Een goed alternatief voor bergwandelaars die hier dagtochten willen maken naar de centrale Cairngorms, is het gebruik van een mountain bike. Zie verder onder de link naar Braemar.
Braemar e.o....

Central Cairngorms/Vanuit Aviemore
Aan de westzijde is er een tien kilometer lange weg vanaf Aviemore langs Rothiemurchus Forest en de Glenmore Lodge naar de skipiste van Cairngorms. Vanaf hier kun je met de tandradtrein naar het toprestaurant. Hoewel dit restaurant, met een fraai terras, nabij de top ligt van de Cairn Gorm kun je de top zelf niet bereiken. Bergwandelaars worden geacht op eigen kracht naar de top te lopen vanaf de parkeerplaats. Tussen de top en het restaurant is een hek geplaatst. Een bizar compromis tussen de bergsporters en de exploitanten van het skigebied. Als argument tegen de nieuw aangelegde tandradtrein werd aangevoerd dat toeristen te eenvoudig in alpien terrein verzeild zouden kunnen geraken, zonder daarvoor de kennis en kunde te bezitten. Het hek maakt dit nu onmogelijk, maar ijsklimmers kunnen nu ook niet meer gebruik maken van deze luxe.
Aviemore e.o....

Artikelen over de Cairngorms:

Wandelen:
	Wil je wandelen....?: Ben Avon en Glen Avon
	Munrobagging in de Cairngorms
	Langeafstandspaden: Lairig Ghru
	Vreemde Voettocht Cairngorms 2002
	Ben Avon, revisted: Te voet & mountainbike naar Beinn a'Bhuird en Ben Avon
IJsklimmen:
	Schots weer, The real thing. IJsklimmen in de Cairngorms
	BMC/MCofS International Winter Climbing Meet
	Kamperen & trekken in de winterse Cairngorms
Divers:
	Corries in de Cairngorms
	Grote zoekactie in de Cairngorms: Bergreddingsteam vindt Nederlandse toeristen
	Grote consternatie onder Britse klimmers: Haken in Schotse rots!