Dry-tooling is een nieuwe manier van klimmen. Het is ontstaan bij het watervalklimmen. IJsklimmers die een vrij hangende ijspilaar –een bevroren waterval- wilden beklimmen, moesten deze zien te bereiken. Daartoe werden de ijsbijlen en stijgijzers gebruikt om door de rots te klimmen. Dit werd een manier van klimmen op zich zelf. De punten van ijsbijlen hebben namelijk een enorme grip op zeer kleine richeltjes in de rots. Hierdoor zijn voor klimmers overhangende rotswanden te beklimmen, waarvoor ze niet de kracht, souplesse en lenigheid hebben omdat met de handen –rotsklimmend- te doen. Het ‘dry tooling’.was geboren.

Feitelijk is dry-tooling de sportklim equivalent van rotsklimmen. Het wordt voornamelijk gedaan in korte routes, die met haken goed zijn afgezekerd. Een gecontroleerde omgeving en niet in alpiene omstandigheden met kou, harde wind, route zoeken en kennis van andere alpiene vaardigheden.