Zaterdag 20-7 Gigha - Ronachan Point
We vertrekken voor ons doen laat in de morgen, het is koud, het regent en er staat een harde noordwestelijke wind. Voor het eerst tijdens de expeditie trek ik voor vertrek mijn anorak aan. De branding valt mee al word je er wel nat van en we zetten koers naar het lichtbaken eilandje Gamhna Gigha. Daar zal de beslissing genomen worden om rechtstreeks naar de auto's te varen of als het toch te lastig blijkt ons door de wind mee te laten voeren naar een zuidelijker gelegen aanlandingsplaats.

Wanneer we in de luwte van het rotsgroepje rusten, krijgt Ray geen respons op de vraag wie er voor de wind varend zuidelijker aan wil landen. Hij concludeert dat het niveau van de Nederlandse zeekajakvaarders beduidend hoger ligt dan dat van de Britten. Om zijn conclusie kracht bij te zetten hangt hij de rest van de oversteek helemaal achteraan. Opnieuw vaar ik onder omstandigheden die ik niet eerder meegemaakt heb en geniet van de nog net niet brekende golven welke ons telkens opnieuw opzij zetten.

Aangekomen bij Grey-House feliciteren we elkaar met de bijzonder geslaagde tocht en starten met het leeghalen van de kajaks en vullen van de verschillende kofferbakken gevolgd door een striptease aan de openbare weg.

Het rubber wordt vervangen door vrijetijdskleding en we stappen in om terug te rijden naar Lochilphead waar een camping met wasbak en douchegelegenheid op ons wacht. De middag wordt nuttig besteed aan huishoudelijke bezigheden en achterstallig persoonlijk onderhoud. we willen vanavond schoon en geschoren aanschuiven aan het afsluitend gezamenlijk diner. Wanneer we na dit oergezellig samenzijn weer terug op de camping komen, wordt Albert-Jan op professionele wijze door Dirk van een fles rode wijn, welke hij als een presentje voor zijn broer bewaard heeft, afgeholpen. Ik ben niet de enige die na afloop buikpijn heeft van het lachen.

Naar het volgende deel: Einde en naar huis...