|
Corbetts
John Rooke Corbett
John Rooke Corbett was een taxateur uit Bristol en een prominent lid van de Scottish Mountaineering Club (SMC) in de jaren tussen de twee wereldoorlogen. Daarbinnen was hij erg actief, ondermeer als een van de redacteurs van de Northern Highlands routegids. In 1930 had hij alle Munros en Tops beklommen. Hij was de tweede die deze prestatie –Munro toppen en subtoppen- volbracht. Daarnaast beklom hij ook alle Schotse bergen boven de 2000 voet (610 meter).
Corbetts
Op basis van zijn enorme ervaring en kennis, stelde hij een tabel op van alle bergen met een hoogte tussen 2500 voet (762 m) en 3000 voet (914,4 m). Deze toppen zijn onderling gescheiden door een lager gelegen punt met een minimaal hoogteverschil van 500 voet (152,4 m). Op deze manier zijn de Corbetts veel duidelijker gedefinieerd dan dat het geval is met Munros. Daarvoor is geen rigide separatiecriterium opgesteld. Het criterium, van een aanzienlijk hoogteverschil met een lager gelegen punt, zorgt er voor dat Corbetts duidelijk afzonderlijke bergen zijn. Munros daarentegen kunnen meerdere toppen zijn op één berg(-rug). Toen Corbett overleed, werd de lijst door zijn zuster aan de SMC gegeven. Net als met de Munros, is de lijst met Corbetts in de loop van de tijd aangepast. Oorzaak zijn de exacte (hoogte-)metingen van de Britse topografische dienst (Ordnance Survey). Tegenwoordig omvat de lijst 219 Corbetts.
Munros versus Corbetts
De lijst van John Rooke Corbett omvat veel geweldige en mooie beregen. Elke fanatieke bergwandelaar in Schotland heeft reeds veel ervan beklommen, hoewel niet zo systematisch als het geval is bij de Munros. De Munros vormen het hart van grote delen van de Highlands, maar ook de Corbetts hebben hun plaats in het landschap. In de Cairngorms bijvoorbeeld zijn het de randbergen van het centrale massief. In andere gebieden vullen ze de gaten tussen de hogere bergen. Ten derde, en dat zijn de meest indrukwekkende Corbetts, zijn het de belangrijkste toppen in delen van de Highlands waar er geen of slechts enkele Munros zijn.
Bergwandelaars die zich geheel focussen op de Munros, lopen de kans om een deel van de beste Schotse bergen mis te lopen. Hoogte alleen is geen criterium. Onder de Corbetts komen veel bergtoppen voor die een bijzonder karakter hebben, mooi en interessant zijn en daarin hun gelijke vinden in slechts een klein aantal Munros. Een toegewijde Munroïst zal een zeer gedetailleerde kennis hebben van veel delen van de Highands, maar niet van de gehele Highlands. Er is een hiaat in hun kennis en het verkennen van de Corbetts zal dit gat afdekken. Dit is een andere goede reden om Corbetts te gaan beklimmen. Veel van de afgelegen en weinig bezochte Corbett-toppen bezitten een fantastisch uitzicht. Maar waarom daarbij alleen weer opnieuw focussen op een lagere subgroep? Andere, niet tot een specifieke bergtop, kan alle kwaliteiten omvatten die het een bezoek waard maakt.
 Munros...
Lager, dus eenvoudiger?
Het is verkeerd om Corbetts als een ‘mindere‘ berg te zien dan een Munro, in termen van een kortere en eenvoudigere onderneming. Veel Corbetts, in het bijzonder die oprijzen vanaf zeeniveau in de Northern en Western Highlands, op de eilanden en de afzonderlijke bergtoppen in de Cairngorms, zijn lange en veelvragende ondernemingen. Baosbheinn, Beinn Dearg Mhor and Foinaven zijn slechts drie voorbeelden van Corbetts, van waar een beklimming een lange dag wandelen betekent. Het solitaire aspect van de Corbetts, als gevolg van het minimale hoogteverschil van 500 voet met een lager gelegen punt, betekent dat er slechts een paar mogelijkheden zijn waarin er drie of vier Corbetts gecombineerd zijn in een lange bergrug traverse. Dit bergrugtraversen zijn juist zeer kenmerkend voor Munros.
|
Corbetts in de verschillende regio's
Northern & Western Highlands
Het gebied waar de Corbetts vooral bijdragen aan het bergkarakter van het landschap zijn de Northern en Western Highlands. Bijvoorbeeld in de regio Ardgour en Moidart, waar geen Munros voorkomen, zijn het toppen als Garbh Bheinn, Sgurr Dhomhnuill, Sgurr Ghiubhsachain en Ros-Bheinn domineren het ruige landschap. Iets noordelijks daarvan Streap, Bidean a’Chabhair en Ben Aden komen slechts enkele hoogtemeters te kort voor een zelfde hoge status als die van westelijk Lochaber en Knoydart.
In Applecross, Coulin en Torridon worden de Corbetts overschaduwd door de drie grote bergketens –Beinn Alligin, Liathach en Beinn Eighe-, maar Beinn Bhan, Fuar Tholl, Beinn Dearg en Baosbheinn zijn formidabele toppen, die een kenmerkende architectuur van de Torridon Mountains ten toon spreiden. Beinn Lhar ten noorden van Loch Maree heeft op zijn noordwand een reeks buttresses en gullies die bijna gelijk zijn aan de twee grootste rotswanden van Schotland, de Ben Nevis en de Sron na Ciche in Skye. In het verre noordwesten zijn de Corbetts de dominerende bergen. Cul Mor, Quinag, Foinaven en Ben Loyal en zijn slechts enkele van de mooie bergtoppen in dit gebied, waar ook de beste van de ‘lagere bergen’ liggen zoals Ben Mor, Coigach, Stac Pollaidh en Suilven.
Islands
De Corbetts dragen ook hun steentje bij aan het berglandschap van de eilanden. Arran, Jura, Rhum and Harris verdanken hun bergkarakter aan een paar Corbetts en vele ‘lagere bergen’ die bijzonder interessant zijn. The bergruggen van Arran and Rhum, hoewel niet van een gelijke orde als die van de Black Cuillin op Skye, hebben een bijzondere kwaliteit die volledig compenseert voor hun kleinere schaal. Verrassend genoegd heeft Skye slechts twee Corbetts. Daar zijn het juist de ‘lagere bergen’ die fantastische wandelingen in petto hebben. Veel van de grotere eilanden van de Outer Hebrides (Buiten Hebriden) hebben hun eigen heuvels, sommige van gematigde hoogte. Maar let wel: de kwaliteit van een heuvel op een eiland is niet gekwantificeerd door zijn hoogte maar gekwalificeerd door zijn ligging t.o.v. uitgestrekte horizon van de zee.
Galloway & The Borders
In het zuidelijkste deel van Schotland zijn de Corbetts de hoogste bergen van Galloway en The Borders. The Merrick, Corserine, White Coomb en Broad Law mogen dan hoger zijn dan hun buren, maar er zijn ook enkele lagere heuvels, zoals Tinto, The Eildon Hills en de the Pentlands die tot een grote affectie hebben bij bergwandelaars.
Southern Highlands
In de Southern Highlands zijn er vele mooie bergen, ook onder de Corbetts, maar geen enkele kan tippen aan de The Cobbler. De lijn van de drie rotstoppen maakt het tot één van de beroemdste bergen van de Highlands en het is zeker een van de meest beklommen bergen. De Arrochar Alps hebben ook andere mooie ‘kleine’ bergen als The Brack en de Beinn an Lochain (ooit een Munro). Verder naar het oosten is Ben Ledi is van de meest onderscheidende buitenposten van de Highlands.
Central Highlands & Cairngorms
Ga je verder naar het noorden in de Central Highlands dan vormen de Corbetts een minder apart deel van het landschap. Er zijn een paar mooie aan de beide zijden van Glen Etive (nabij Glen Coe), maar in Lochaber en Badenoch, dat gezien mag worden als het hart van de Highlands, zijn er geen bijzonder interessante Corbetts. Naar het oosten, in de Cairngorms, Ben Vrackie is de meest bekende en prominente berg. Op andere plaatsen vormen de Corbetts van het uitgestrekte golvende plateau, dat zo karakteristiek is voor de streek noordoostelijk van Blair Atholl tot aan Braemar. In Deeside en rond de Centrale Cairngorms vormen ze een niet-continue ring van randbergen, waarvan Morvern en Ben Rinnes bijzonder prominent zijn.
|
Corbettisten
Het beklimmen (feitelijk wandelen) van Corbetts wordt steeds populairder. Begin 2002 waren er 175 personen waar het bekend was dat ze een volledige lijst met Corbetts hadden afgerond. Van 5 personen is bekend dat ze het geheel inmiddels tweemaal hebben gedaan.
Corbetts
Op Buitensport-Schotland.nl staan diverse beschrijving van Corbetts en andere hierboven genoemde 'lagere bergen':
|
Naar de top van deze pagina
Naar beginpagina Buitensport-Schotland.nl