Elk nadeel hep s’n foordeel
De zomer van 2003 heeft alle records gebroken. Nog nooit was het zo lang zo warm. Een duidelijk teken dat een voor ons ongunstige klimaatverandering doorzet. Op het continent was het veelal wekenlang zo warm dat je het beste elke niet noodzakelijke activiteit achterwege kon laten. Maar, om met Johan Cruyff te spreken, 'elk nadeel hep s’n foordeel.' Van dat nadeel hebben we in Groot Brittannië uitstekend kunnen profiteren. Het is er doorgaans zo’n tien graden kouder. Ditmaal dus perfect om te wandelen en klimmen. ‘Een nadeel van dit nadeel’ was dat Lucy in het begin van de vakantie een zware verkoudheid opliep. Wekenlang was het ongeveer vijfendertig graden, ook toen we aan het begin van de vakantie in Rotterdam arriveerden. Door de airco op de ferry en bij aankomst in Hull was het meteen twaalf graden kouder. Vandaar.

Het koelere weer was uiterst aangenaam. Drie weken lang hebben we in Yorkshire en Schotland echt schitterend zomerweer gehad. Dat mocht ook wel, want de laatste vier zomers waren wat dat betreft nou niet direct om over naar huis te schrijven. Helaas werd in onze ultieme Munroweek de weerknop drastisch omgedraaid en lieten de weergoden zich weer als vanouds van hun slechtste kant zien. Dat kostte me wel zes tot acht Munros en heb ik de omgeving Kinlochewe nog enkele Munros te gaan. We zijn die week dan ook maar afgezakt naar Yorkshire.

Hier vindt u een verslag van de laatste Munros in de secties 10 en 11 (een verzameling Munros in een bepaalde streek) en van twee andere, om geheel verschillende redenen, indrukwekkende tochten. En daarbij enkele gedachten nu het eind van mijn 'full round' nabij is:

	Some Retrospective Views
	The Steall Seducers
	Klimmen in Kintail
	Soloafsluiting van de Kintail sectie
	Driemaal is scheepsrecht voor Fionn Bheinn
	Anekdote & Epiloog

Naar het eerste deel: Some Retrospective Views...