Dinsdag 4 mei 2004
Na de eerste twee loodzware maar onvergetelijke dagen besluit ik een extra rustdag te nemen, temeer daar we weer twee van zulke tochten voor de boeg hebben. En ditmaal is het na twee mislukte pogingen in voorgaande jaren ‘de laatste kans’ om de betreffende Munros aan mijn klimlijst toe te voegen voor mijn ‘compleation’ in augustus. De voor vandaag geplande Munros van de Fannaichs, A’Chailleach en Sgurr Breac, laat ik schieten; die moet ik deze zomer dan maar alleen doen.

Fionn Bhein
Wij rijden naar Achnasheen en parkeren de auto bij het bruggetje van de oude verkeersweg. Ik blijf er de hele middag om te luieren, de kofferbak op te ruimen, spullen te drogen en de rugzak in te pakken voor de volgende backpacktocht, die ‘s avonds iets zuidelijker zal beginnen. Patrick beklimt Munro Fionn Bheinn alleen. Zijn pa was daar ook alleen negen maanden eerder.

Tegen de avond parkeren we de auto in het gehucht Craig in het Achnashellach Forest en gaan we na zeven jaar op herhaling voor ons ‘cheesecake-basecamp’. In 1998 werden de twee ‘snijdertjes’ nog vergezeld door neef Frank en tochtgenoot Cor. Twee dagen ploeteren, met een hooggelegen basecamp bij Beinn Tharsuinn, bracht ons niet verder dan ‘slechts’ enkele honderden meters onder de top van de eerste Munro. Ondanks die mislukking slaagden we er in die prachtige meiweek in om in vijf dagen het record aantal van zestien Munros en veertien bijtoppen te beklimmen.

Tent bij de kabelbrug over Allt a’Chonais (Foto: Patrick Snijders ©)

Tegen negenen staat de tent op een prachtige plek vlak naast de Allt a’Chonais, basecamp op OS Sheet 25 – 075466, met uitzicht op de wiebelige kabelbrug. Hier zullen we de komende dagen enkele malen een paar Munrobaggers met volle bepakking een oversteekvoorstelling zien geven.

Naar het volgende deel: Bevrijdingsdag: eindelijk bevrijd van de ‘Cheesecake’...