|
Home Sweet home
Het is weer tijd om naar huis te gaan. De terugreis verloopt rustig en ontspannen. Tijdens een van de vele discussies en gesprekken in de auto bespreken we een eventuele reis naar Zwitserland, komende zomer. Misschien gaan we klimmen in het Berner Oberland of in Wallis. 'Oh, dáár komt de Schotse vrijheidsstrijder William Wallace vandaan!', verklaart Frank. Waarschijnlijk kunnen Frank en Igor van de zomer een week eerder weg, omdat ze langer vrij hebben. Ik plaag ze een beetje met de opmerking dat ze die week ook hard nodig hebben om in de vereiste conditie te komen.
Het enige spannende moment van de reis is dat waarop Martin vlak voor de haven in Newcastle probeert hoe het is om in Engeland aan de rechterkant van de weg te rijden. Over de overtocht valt weinig te melden, of het moet ons gekibbel in de couchette zijn. Frank: 'Dit is geen lakenzak!' Martin: 'Dat is wel een laken, zak!' Terwijl Frank van de lach in een krampachtige foetushouding op bed ligt, vraag ik: 'Wat is de naam voor een vrouwelijke lakenzak?' Igor: 'Een lakendoos.'
Evaluatie
Al met al hebben we een mega-vakantie achter de rug, ook al was het Engelse pond exceptioneel duur. Helaas kun je niet altijd alles in de hand hebben.
Nu even wat details. In totaal hebben we te voet een afstand van 92 kilometer afgelegd, waarbij we exact 9000 hoogtemeters hebben overwonnen (wat stelt de Everest dus voor?). De oogst van de expeditie bedraagt elf Munro’s, waarvan ik er dus in het verleden al twee beklommen had en Igor één. Naast deze hoofdtoppen beklommen we nog 9 bijtoppen. Het hoogste punt lag met 1150 meter boven N.A.P. op de top van Bidean nam Bian.
|
‘Einstein’
|
De klim naar Bidean nam Bian. Hij was dan ook de enige die in de felle zon van die dag een gletsjerbril bij zich had!
Munrototaal: 40
|
|
‘The Shrink’
|
Het sneeuw- en ijsavontuur op Bla Bheinn die vanwege de winterse omstandigheden een hoog-alpiene tocht was.
Munrototaal: 11
|
|
‘De Kale’
|
In ieder geval niet de bypass van Am Fasarinen!
Munrototaal: 188
|
|
‘Munro’ Patrick
|
Waarschijnlijk de tocht over Ladhar Bheinn met de klauterpassages op Stob a’ Chearcaill. Maar ook Bidean nam Bian en Bla Bheinn waren de moeite meer dan waard. Ik zal eerlijk zijn: eigenlijk kan ik geen keuze maken.
Munrototaal: 181
|
Hopelijk kan dit team - eventueel aangevuld - in de (nabije) toekomst meer van deze geweldige expedities uitvoeren. Er gaat immers niets boven het samen met vrienden ontdekken van de mooiste plekjes op onze aardkloot. Genieten van de natuur, back to basics, rijker kan een mens niet zijn!
Onder een onverwacht blauwe hemel ontwaken we acht uur later. Het is nog erg vroeg. Aangezien we een redelijk lange tocht voor de boeg hebben, willen we zeker niet te laat vertrekken. Gespannen proberen we wat te ontbijten en pakken we onze rugzakken in, maar onze gedachten dwalen telkenmale af naar de teksten die we in de diverse berggidsjes hebben gelezen, zoals:
|
'You don’t need money to be rich anyhow.
Spending yourself is what it’s all about.' (Steve Hogarth)
|
Ik zou graag willen afsluiten met een tweetal citaten, te beginnen bij niemand minder dan Hamish M. Brown, zevenvoudig munroďst en de eerste persoon die alle Munro’s tijdens een onafgebroken expeditie beklom:
|
'Why do we climb? The layman wants some understanding of what he regards as a dangerous activity, though I doubt if he can find it, any more than he can understand why a runner strains to achieve a four-minute mile.'
|
En wat valt dan te denken van diegenen die zowel klimmen als hardlopen?
Tenslotte nog de woorden die Charles Pilkington in 1888, dus al ruim 112 jaar geleden, schreef:
|
'We who have been have gone again, and advise you to go. You will not be disappointed.'
|
|
Lees ook de andere verslagen van Patrick & Martin Snijders...
Naar de top van deze pagina
Naar beginpagina Buitensport-Schotland.nl