Cuillin
De Cuillin zijn een internationaal befaamde berggroep in Schotland. De Cuillin - of Cuillin Hills - liggen op het eiland Skye voor de Schotse westkust. Het is een spectaculaire bergketen met scherpe kammen en toppen tot bijna duizend meter en dat maakt ze uniek in Groot-Brittannië. De bergketen ligt op slechts een steenworp afstand van de zee en dat maakt scherpe pieken nog indrukwekkender. De rots lokt menig klimmer en scrambler. Er bevinden zich twaalf Munros - bergen boven de 3000 voet - op Skye. Waaronder de enige Munro top die enig klauterwerk vraagt, de Inaccessible Pinnacle.

Black Cuillin Bron: http://www.windyhill.org.uk

The Ridge
De Cuillin Ridge is de traverse van de belangrijkste toppen van de Black Cuillin Mountains op Skye. Een zomerse traverse van de ridge is een fantastische onderneming. De ridge loopt van de top van Gars-bheinn in het zuiden naar de top van Sgurr nan Gillean in het noorden. Hieronder bevinden zich elf Munros. De route is extreem lang -de ridge zelf is elf kilometer- en geëxponeerd. Er zijn een gering aantal klimpassages. Het is noodzakelijk om 3e graads (Franse waardering, is gelijk aan III+ UIAA) te kunnen klimmen, gecombineerd met duurvermogen. Er zijn slechts enkele plekken waarop het eenvoudig is om de ridge te verlaten, en dan ben je nog ver weg van een weg waarover weinig verkeerd rijdt. Indien je de ridge integraal volgt is het klimroute, maar door het omgaan van enkele moeilijke passages kun je de route ook scramblen.

Navigatie is bijzonder lastig. Een kompas wordt namelijk beïnvloed door de magnetische rots. Houd je kompas ver weg van de rots en peil je richting vaak in meerdere richtingen. Mist komt vaak voor en blijft lang hangen. Het kan voor oriëntatieproblemen zorgen. Zelfs ervaren personen die de ridge goed kennen, vinden het moeilijk om onder deze condities te navigeren. Op sommige toppen komen niet alleen diverse graten samen, maar zijn er ook nog meerdere 'dykes'. Kaasrechte 'muren' van basaltgesteente, te midden van het Cuillin-gabbro. De verwaring is dan groot, omdat je één van deze graten moet volgen.

Al met al een alpiene onderneming van de eerste orde.

Zomerse (klim-)traverse van de Ridge
In het algemeen wordt de ridge van zuid naar noord gedaan. In die richting beklim je de belangrijkste klimpassages i.p.v. hierover af te dalen. Er zijn twee belangrijke toegangswegen: vanaf de camping in Glen Brittle en vanaf Sligachan Hotel. Indien je capabel om kunt gaan met de technische moeilijkheden zou je er 12 tot 14 uur over moeten doen, waarbij je 7 tot 8 uur hebt voor de ridge zelf. Maar er zijn ook mens die een kleine 12 uur over de ridge zelf doen. Realiseer je wel dat je aan het eind van de dag moe bent en mogelijk niet meer het niveau kunnen klimmen, wat je normaal beheerst. Als het druk is, moet je soms op sleutelpassage's (TD-gap, In Pin) wachten. Vertrek hoe dan ook vroeg. Bij voorkeur door om drie of vier uur 's nachts te vertrekken. Zorg dat je om vijf op de ridge zelf staat. Probeer bij het zekeren zo veel mogelijk aan kort touw te gaan en gelijktijdig klimmen.

Je kunt de ridge instappen boven Loch Coir a' Ghrunnda. Daar je bagage (deels) afwerpen en naar Gars-bheinn op en neer gaan. Als je het 'netjes' wilt doen loop je van Glen Brittle direcht naar Gars-bheinn en begin je daar.

Cuillin Ridge (Black Cuillin) (Klik voor een vergroting)

Een alternatief is een bivak inplannen en de ridge in twee dagen te doen. De plaats voor een bivak, bij een start vanuit Glen Brittle, is op de Gars-bheinn. Dat bereik je in 2½ uur van Glen Britlle. Je moet dan wel bivakspullen en voedsel meenemen. Of een bivak opweegt tegen de tijdswinst, moet jezelf afwegen. Hoe dan ook: neem voldoende water mee (3 - 4 liter), omdat er geen mogelijkheid is dit aan te vullen op de ridge zelf. Drie liter water per persoon per dag, plus aanvullend water voor het koken als je gaat bivakken, zou voldoende moeten zijn. Sommigen plaatsen in de voorbereiding waterflessen op de ridge, om deze op de dag van de traverse op te drinken.

De beste tijd voor de traverse is in het algemeen mei en juni. Dan kunnen stabiele weeromstandigheden -hoge drukgebieden- lang aanhouden. De midges zijn dan nog niet actief. En niet onbelangrijk: lange dagen! Skye ligt vrij noordelijk en pas om 23.00 uur wordt het donker in juni.

Rotsklimmen

De technische moeilijkheden op de ridge, als je vanuit het zuiden komt (Franse rotswaardering):

 

• De TD Gap (Thearlaich Dubh Gap): 10 meter abseilen of 4b afklimmen in deze kloof in de graat en vervolgens 25 meter omhoog door een vochtige schoorsteen: 4c. (is te omzeilen)

• King's Chimney op Sgurr Mhic Coinnich biedt 30 mooie meters 3e graads klimmen

• De An Stac -de bergtop naast de rotspunt In Pin- wordt meestal westelijk omgaan vanwege de slechte rotskwaliteit

• De oostgraat van de Inaccessible Pinnacle is een 30 m steile 2e graads klim. Afdalen via een abseil over de 3e graads westgraat.

• Enkele korte abseils bij het afdalen van de noordtop van Bidein Druim nam Ramh.

• Naismith's Route naar Bhasteir Tooth (35 meter 3e graads), er zijn eenvoudiger opties.

• En op veel andere plaatsen zullen velen zich prettiger voelen aan een touw.

De rots is soms van twijfelachtige kwaliteit.

Benodigd rotstechnisch materiaal:

 

• één enkele streng van 50 m dubbeltouw (8,5 - 9 mm)

• nuts nummers 1,3,5,7 & 9

• hexentrick nummer 8

• 3 (lange) setjes

• 2 schlinges

Houd je bepakking klein en licht! Alles zou in een 25 liter rugzak moeten passen.

Maar je hoeft niet te springen, Cuillin Ridge op Skye Bron: http://www.sat.dundee.ac.uk/~arb/durc/main.html

Scrambling
Het is ook mogelijk grootste rotstechnische moeilijkheden te omzeilen. Bijvoorbeeld door in de flank te traverseren onderlangs de TD Gap. De resterende passages, die niet te omgaan zijn, zijn maximaal 2e graads (Franse waardering). Daarmee wordt de ridge tot een scramble route (d.w.z. dat er vanuit gegaan wordt dat je soleert), die uiteraard wel even lang blijft.

Winter
Een winterse traverse van de ridge is lastig. De omstandigheden zijn er zelden naar. Dit door de nabijheid van de zee. In die paar dagen dat de condities goed zijn, is het vanuit Nederland lastig om eropuit te trekken. De moeilijkste passage wordt in de winter met een 'Grade IV' gewaardeerd.

Inaccessible Pinnacle in de winter Bron: http://www.needlesports.com/

Running the Ridge
Het record 'Running the Rigde' is in handen van Andy Hyslop. Hij deed er 3½ uur over. Op de site van zijn club vind je handige tips van hem. Daarnaast vind je er een kaartje van de ridge met alle moeilijkheden duidelijk aangegeven.
Ambleside Athletic Club site...

De uitvalsbasissen

• In Glen Brittle is een jeugdherberg, een berghut van de BMC en een camping. De plek voor het zuidwestelijk deel van de Cuillin.

 

• Bij Hotel Sligachan is een kleine camping. Van hieruit heb je toegang tot het noordelijk deel van de Black Cuillin

 

• De Camasunary, aan een baai aan Loch Scavaig, wordt minder gebruikt voor een ridge traverse. Puristen kiezen echter voor een 'full round' en dan is dit een prima plek.

 

Artikelen & links over de ridge
Op Buitensport-Schotland.nl zijn reeds enkele verhalen te vinden waarin gescrambeld wordt en er is een beschrijving van de Cuillin Ridge
Martin Snijders met een gids op de Ridge...
Andy Smith's traverse van de Ridge...
MCofS artikel over klimmen op de Ridge...
Compleet verslag van de traverse...
Alle artikelen over Skye...

Kaart & Gidsjes
Op de site van Needle Sports vind je informatie over de beste klim- en scrambling gidsen voor Skye en de te gebruiken topografische kaarten
Needle Sports...