Caledonische bossen
Na de laatste ijstijd braken er betere tijden aan in geheel Europa. Schotland werd bedekt met bossen, met als kenmerkende soort de Schotse Den. Dit is een speciale soort grove den, de Pinus sylvestris, die in het Engels Scottish Pine genoemd wordt. 4000 jaar geleden veranderde het klimaat. Het werd koeler en natter in Schotland. De Schotse dennenbossen verdwenen en er ging veel veen groeien. Op enkele locaties heeft de Schotse Den de natte en koude periode overleefd en nadien zijn een deel van de bossen terugkomen. Deze zijn in de 17de, 18de en 19de echter weer grotendeels gekapt, voor de productie van houtskool en ten behoeve van de industriële revolutie. Ook werden er geiten in de bossen los gelaten, die het vooral op de jonge aanplant van de ondergroei hadden gemunt. Gekapte gebieden werden als moorland beheerd voor de (inkomsten uit de) jacht op herten en hoenen. Er is dan ook weinig over van het oorspronkelijke Caledonian Pine Forest, een bos met grote open stukken tussen de Schotse Dennen. De oorspronkelijke ondergroei (Berk, Lijsterbes, Ratelpopulier en Zwarte Els) vind je bijna nergens meer terug. Nu groeien er varens, Struikheide en Dopheide. Het is een ideaal gebied voor o.a. de Auerhoen.

Glen Tanar
Op het landgoed Glen Tanar, is een van de weinige restanten van het oorspronkelijke Caledonian Pine Forest te vinden. Het landgebruik is typerend voor landgoederen (‘estates’) in deze streek van Schotland. Het land wordt gebruikt voor extensieve landbouw, bosbouw en jacht. De jacht vormt de belangrijkste bron van inkomsten. Er wordt gejaagd op de Schotse sneeuwhoen (Red Grouse), Reeën (Roe deer) en Edelherten (Red deer). Maar ook het vissen op Zalm in de River Dee levert het landgoed geld op.
Meer over landgoederen en jacht...
Edelhert...
Schotse schneeuwhoen...

Het bijzondere aan het Glen Tanar landgoed is dat er nog veel van het oorspronkelijke natuurlijke dennenbos voorkomt. Voor het behoudt ervan, is in 1979 een deel van het bos met het aanliggend moorland (totaal 4000 ha) tot een nationaal natuurreservaat verklaard. Naast de Caledonian Pine Forest komen er op Glen Tanar ook veel dennenplantages voor. In het natuurreservaat staan de natuurbelangen echter voorop. Jacht en bosbouw zijn hier verboden. Helemaal natuurlijk is het bos echter (nog) niet. Ook hier vind je oorspronkelijke ondergroei niet meer. De bossen zijn tot vlak voor de oorlog als ‘deer forest’ gebruikt. Dit is een bos met een hek eromheen, waar herten in samen zijn gedreven voor de jacht. Pas sinds de herten uit de bossen zijn verjaagd, kan de natuur weer zijn eigen gang zonder overbegrazing
Website van Glen Tanar...

Kaart van het Glen Tanar Estate en de wandeling

De wandeling
Er zijn veel wandelingen mogelijk over het landgoed van Glen Tanar. Bijvoorbeeld in Mounth-heuvels, het moorland zuidelijk van de bossen. In het ‘visitor centre’ kunnen ze je daarover inlichten (zie ook de website). Hier wordt een korte wandeling van 3 uur beschreven door het Caledonian Pine Forest beschreven. Het is zacht glooiend terrein met goed begaanbare paden.

Glen Tanar ligt in het dal van de River Dee, ook wel bekend als 'Deeside'. Het is een mooie streek in de oostelijke uitlopers van de Cairngorms. Het is de streek waar de Britse koninklijke familie haar zomerresidentie heeft, vandaar 'Royal Deeside'. Glen Tanar ligt tussen de plaatsen Aboyne en Ballatar, vlak aan de River Dee.

Flora & Fauna
In het bos heb je kans op o.a. Auerhoen (zeer zeldzaam!), Korhoen, Kruisbek, Goudhaantjes, Waterspreeuw en Rode Wouw. In de vegetatie vind je Blauwe en Rode bosbes, Struikheide, Grijze en Gewone dopheide, maar ook o.a. Vetblad, Beenbreek, Heidekartelblad en Zevenster.

De Firmouth Road is een oude weg, een zogenaamde ‘Right of way’. D.w.z. dat het een openbare weg is. In de 16-,17- en 18e eeuw werden deze weg veel gebruikt door de veedrijvers, die met hun vee van de Highland glens naar de veemarkten in het Lowlands gingen (Perth o.a.).